تو این مبحث به تفاوت ۲ روش fit و fut به بیان ساده و قابل درک برای همه به زبان عامیانه میپردازیم.
در اولین روش کاشت مو که fut نام داشت پزشکان اقدام به بریدن تکه ای از پوست سر بصورت نواری از این گوش تا اون گوش میکردن و بعد طی ساعتها مشغول جداکردن گرافتها -یا در اصل ریشه موها – زیر میکروسکوپ و بعد ساعتها کاشت مجدد گرافتها میشدن.
در ابتدا ساعت بسیار طولانی عمل جدای خستگی پزشکان و کادر کاشت مو ؛خستگی بیمار رو هم در پی داشت.
میانگین ساعت این عمل ۱۱ الی ۱۳ ساعت است .
که ریشه ها بخاطر جدا بودن از محیط سر اغلب خشک شده و قبل از اینکه کاشته شوند از بین میروند.
بخاطر جراحی برداشت از پوست، سر نیاز به بخیه دارد که
دوران نقاهت و نگه داری از بخیه ها تا بازسازی کامل پوست ۲ الی ۳ ماه است.
مراقبت از بخیه ها و جلوگیری از عفونت نکردن آنها اغلب دردسر ساز است .و در نهایت کشیدن بخیه و مدام ویزیت های مجدد و دردهای تمام نشدنی از جمله معایب این روش است.
بخاطر جراحی ، جدای هزینه کاشت اینبار بعد پیوند هزینه های دارو ها و مکمل و شامپوهای گران قیمت بیماران را ازار میداد.
و در نهایت تمام این دردسرها، رد بخیه تا اخر عمر روی سر افراد نمایانگر عمل به اصطلاح زیبایی کاشت مویشان بود که یک زشتی بجای گذاشته بود
چند سال بعد با اختراع دستگاههای پانچ یا اصطلاحا برداشت مو ؛ تمام این کابوسهای کاشت مو برای متقاضیان که اغلب با شنیدن دردسرهای کاشت از زبان کسانی که کاشتند و منصرف میشدن پایان یافت