Author - فرزاد عبادی

ریزش مو و علت های متعدد آن

موی سر به طور طبیعی حدود یکصد هزار فولیکول ( ریشه) مو دارد که با افزایش سن تعداد آنها به تدریج کاهش می یابد، فولیکول­های مو همواره در حال رشد نیستند، بلکه سه مرحله­ی رشدی متفاوت را به صورت متناوب تجربه می کنند که عبارتند از:

– آناژن (رشد)

– کاتاژن (توقف رشد)

– تلوژن (استراحت)

در هر مقطع زمانی 80 تا 90 درصد فولیکول­های موی سر در مرحله رشد (آناژن) هستند و 10 تا 15 درصد در مرحله ریزش . لذا ریزش حدود 50 تار مو روزانه طبیعی است. هر عاملی که در فعالیت فولیکول­های مو اختلال ایجاد کند باعث ریزش مو می شود.

این عوامل به دو دسته ی اصلی تقسیم می شوند:

الف- عواملی که با آسیب جدی به پوست و ضمائم آن به ریشه های مو آسیب می رساند (ریزش موی همراه با اسکار), نظیر سوختگی های عمیق، ضربه شدید به پوست و برخی عفونت­های قارچی درمان نشده پوست. این نوع ریزش مو طاسی دائمی ایجاد می کند.

ب- ریزش موی بدون آسیب جدی به پوست (بدون اسکار), این دسته خود به موارد زیر تقسیم می شود:

1-تشدید ریزش موهای در مرحله رشد. برخی عوامل آسیب رسان بر موهای در مرحله رشد اثر گذاشته و باعث ریزش آنها می شود، نظیر شیمی درمانی، رادیوتراپی و سموم. بدیهی است قطع عامل آسیب رسان منجر به رویش مجدد موها خواهد شد.

2-تشدید ریزش موهای در مرحله استراحت. عواملی همچون استرس، فقر آهن و روی، سوء تغدیه و مصرف برخی داروها باعث ریزش موهای  فاز استراحت می­شوند. به علاوه دستکاری­های زیاد موها و استفاده از سشوار داغ خصوصا همراه با کشش موها باعث این نوع ریزش می شود. ریزش موهای پس از زایمان نیز بعد از 2 الی 6 ماه از زایمان اتفاق می افتد و علت آن کاهش هورمونهای مادری می باشد کم کاری و پر کاری تیروئید نیز از جمله عواملی است که باعث ریزش مو در تمام سر می شود.

درمان زود هنگام هریک از عوامل فوق می تواند به رویش مجدد موها بیانجامد.

3-ریزش موی منطقه­ای (آلوپسی آرئاتا). این اختلال، حالتی شایع است که به دلیل واکنش ایمنی بدن علیه خود به وجود می آید. استرس در بروز آن غالبا دخیل است. حدود 80 درصد موارد آن خود به خود و یا با درمان بهبود می یابد. این ضایعه بصورت ریزش مدور یا بیضی شکل می باشد که در عرض چند هفته بزرگتر می شود در صورتی که تمامی سر با ابرو ومژه گرفتار شود , و یا بروز بیماری در سنین کودکی باشد و نیز در ضایعات مجدد و حملات مکرر بیماری , احتمال بهبود ضایعه کاهش می یابد.

4-ریزش موی طرح مردانه ( آندروژنتیک). شایعترین علت ریزش مو است. همانگونه که از نام آن پیداست مجموعه عواما آندروژنی (هورمون مردانه) و ژنتیک در بروز آن نقش دارند. موهای سر دو دسته  هستند. موهای حساس به آندروژن و موهای غیر حساس به آندروژن. نواحی پیشانی , گیجگاهی سر, و تاج سربه آندروژن حساس است و سایر نواحی غیرحساس می باشد.لذا اثر آندروژن در نواحی حساس سر (در صورت وجود عامل ارثی) تدریجا باعث کرکی شدن موها و در نهایت ریزش آنها می شود. ریزش طرح مردانه از حوالی بلوغ آغاز شده و به تدریج افزایش می یابد. بیش از 70 درصد مردان تا بالای 60 سالگی حداقل دچار درجات خفیف ریزش مو می شوند و 15 درصد طاسی کامل پیدا می کنند. ریزش طرح مردانه از یک تا هفت درجه دارد.

کاشت موی زنان:

ریزش موی طرح زنانه شایع ترین وضعیتی است که در زنان به کاشت مو نیاز پیدا میکند.این الگو ریزش مو به صورت کم پشتی و یا خالی شدن مو های میانی جلوی سر،بدون عقب نشینی خط موی پیشانی مشخص میگردد.مهم این است که این ریزش مو از ریزش موی پس از زایمان که دو الی شش ماه پس از زایمان اتفاق میافتد،افتراق داده شود.چرا که ریزش موی پس از زایمان ،بعد از چند ماه بهبود میابد.به علاوه موارد ناشی از دارو درمانی و نیز رژیم غذایی ضعیف و یا رفع هر یک از عوامل مولد آن رفع میگردد.

تنها داروی مورد تایید FDA در درمان ریزش مو در زنان ماینوکسیدیل (محلول 2% ) است. که جهت ارزیابی نتیجه مصرف آن باید حداقل 6 الی 8 ماه فرصت داده شود. این دارو در زنان باردار و شیرده منع مصرف دارد.

یکی از نکات متفاوت در مورد کاشت موی زنان، خط موی پیشانی است که بر خلاف مردان نسبتا ثابت است و درالگوی ریزش زنانه ریزش پیدا نمی کند. مورد دیگر احتمال ریزش موهای موجود در منطقه کاشته شده است که این احتمال در زنان بیشتر از مردان است. البته پس از چند ماه رویش موها آغاز می شود. سایر نکات در مورد روشهای کاشت مو در زنان مشابه مردان است.

برخی زنان به خصوص بانوان جوان به دلیل بلند بودن پیشانی و یا بالا بودن خط رویش موی پیشانی تمایل به کاشت مو در جلو سر و کوتاه کردن پیشانی دارند، با روشهای ذکر شده می توان در این مناطق نیز کاشت مو انجام داد. جهت افزایش تراکم موها غالبا به دو مرحله کاشت با فاصله 8 ماه نیاز است.

توصیه های قبل وبعد از عمل

سه شب قبل، از خوردن گوشت قرمز،جگر و چربی خودداری گردد.
سه شب قبل از عمل ،از مصرف سیگار، قلیان و الکل خودداری نمایید.شب قبل از عمل حمام
نمایید.صبح عمل ،صبحانه کامل میل نمایید. اگر چنان چه از کلاه گیس استفاده می نمایید بایستی با ما
مشورت نمایید.آخر عمل حضور همراه بلامانع می باشد.
از دو هفته قبل، از مصرف داروهای گیاهی ، سیر ،گریپ فروت و زنجبیل خودداری نمایید .
یک هفته قبل از عمل ،از مصرف داروهای ضد درد ومسکن خودداری شود.
⚡️توصیه های بعد از عمل⚡️
از مصرف آسپیرین ،الکل ،سیگار ،قلیان به مدت 10روز بعد از عمل خودداری نمایید.
قرار گرفتن در معرض نور خورشید برای پوست سر مفید می باشد.
بعد از عمل مایعات زیاد میل شود(خصوصا آب آناناس.)
اکیدا محل عمل را تحریک نکنید.
تا یک هفته هر 6ساعت مصرف یک عدد سفالکسین الزامی می باشد.
قبل از خواب با استفاده از کیسه یخ ، زیر چشم ،پشت سر و روی پیشانی را به مدت یک ساعت
کمپرسی سرد نمایید.
به هنگام خواب بدن خود را به صورت زاویه 45درجه نگه دارید.
به مدت یک ماه از ورزش های سنگین مانند تنیس ،پرورش اندام و شنا بپرهیزید.